Elsaute

Het dorpje Elsaute houdt zich verscholen in de buurt van de N3 (Luik-Aken) en werd in de prille jaren 1960 doormidden gekliefd door de aanleg van de Koning Boudewijnautoweg en in 2001 door de werken aan de HST-lijn. Maar de inwoners weten wat het is om gesplitst te worden, want ook hun parochie werd in twee opgedeeld: een deel bij de gewezen gemeente Clermont (nu Thimister-Clermont) en het andere bij de gewezen gemeente Henri-Chapelle (nu Welkenraedt). Maar dat heeft het dynamisme van de inwoners niet gefnuikt: het blijft intact en ondeelbaar. Daarvan getuigde wijlen Père Fabry, de laatste priester van de parochie, die geen kans liet voorbijgaan om luid en fier zijn devies te verkondigen dat door het hele dorp werd overgenomen: « A ELSAUTE FAUT QUE ÇA SAUTE », wat zoveel betekent als "In Elsaute moet het springen".

Sinds halfweg de 19^e eeuw gaat er telkens bij de aanvang van de maand december een stoet van vele honderden ruiters uit. Ze komen samen voor het kleine gebouw dat werd opgetrokken ter ere van SINT-ELOOI en krijgen de zegen voor hun ros, waarna een al even gezegend feest op gang komt in de Salle de la Jeunesse. Lohirville en Bois-les-Dames zijn de oudste gehuchten van het dorpje Elsaute, waarvan men soms ook andere schrijfwijzen terugvindt, zoals « El Saute » et « La Saute ».